পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/৩৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


মৃত্যু।

জগতৰ ভিতৰত নাই এণে ছবি
তেনুৱা সুন্দৰ, যেনে তোমাৰ— মৰণ!
নাই এনে মনোহৰ ক’তো আড়ম্বৰ,
তোমাৰে সইতে যাৰ ঘটিব তুলন॥
মৃত্যু-সময়ৰ কথা গভীৰ ভাবেৰে
যেতিয়া মনতে ভাবি চাওঁ,—হে মৰণ!
সিকালৰ সুখেস তে নোখোজোঁ শলাব
বিষময় সংসাৰৰ অমূল্য ৰতন॥
সংসাৰ-পথৰ, মৃত্যু! পথিক মানুহ
ফুৰি ফুৰি দুথে শোকে, তোমাক শেহত
যেতিয়া অlশ্ৰয় লয়, সিকালত তাৰ
শোক তাপ ঘৃণা একো নাথাকে মনত॥
তাপিত নৰব প্ৰাণ তুমি কৰা শাঁত,
মৰণ!—অনন্ত শান্তি বিৰাজে তোমাত॥