পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/১৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


আলিঙ্গন।

বহুত দিনৰ, আহা! পাছত এদিন
দুই বন্ধু যৱে পুস্থ হয়, দেখা-দেখি
হৰিষত, আনন্দত, উলহি প্ৰেমত
আলিঙ্গন কৰে দুয়ে হই কত সুখী॥
কত দেশ, কত গাঁও, অৰণ্য নগৰ
একেৰাহে, একেমনে কতদূৰ গই
সাগৰক হেপাহেৰে কৰে আলিঙ্গন
(প্ৰেমিক প্ৰেমিকা যেনে) উত্ৰাৱল নই॥
ফুলনি বাৰীত থকা মাধই লতাই
সমাদৰে গছজুপি কৰে আলিঙ্গন,
দেহাত লগাই দেহা, মু-খনি মুখত
এয়ে জানো আলিঙ্গন প্ৰেমৰ বন্ধন॥
তৰুলতা দুয়ে মিলি দেখাইছে, জানো,
নৰক প্ৰেমৰ ছবি, প্ৰেমৰ ধৰম॥