পৃষ্ঠা:মালচ.djvu/১১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


বছৰ-বিদায়।
(খ)

যোৱাঁ তুমি, যোৱাঁ, হেৰা কূটীল বছৰ!
তোমাৰ কূটীল দিন আজি অন্ত হ’ক।
অশান্তিৰ ছঁয়া যেন নাথাকে মৰ্ত্ত্যত
অথিৰ-অবিৰ মনে কিছু শান্তি পক॥
যোৱাঁ তুমি যোৱাঁ, হায়! কিন্তু যত দিন
দেহাৰূপী সজা-মাজে থাকে প্ৰাণ-পখী,
থাকিব তোমাৰ কথা(যত দিলা দুখ)
হিয়াৰ মাজত মোৰ জ্বলি-জ্বলি-থাকি॥
যত দিন বাকশক্তি থাকিব মুখত,
সুঁৱৰি সুঁৱৰি গাব দুষ্কৃত তোমাৰ,
থাকে মানে এই মোৰ দুৰ্ব্বলা লেখনী
লিখিব দুৰ্যশ, হায়! হাতে দুৰ্ভগাৰ॥
যি কৰিলা, যি দহিলা, যি দংশিলা হিয়া,
সি শোক, সি জ্বালা মোক আকউ নিদিয়াঁ॥