এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
২৬
ভাগ্যপৰীক্ষা
| পানী— | হে ডাঙৰীয়া, মই নো কেনেকৈ জানিম? মই চালোঁ, পইচা দুটা পাইছোঁ, তুঁহ-গুড়িগাল দি লৈ থওঁ। তাৰ ভিতৰত এটকা কম এশ ৰূপ থকা বুলি জনা হলে, সি কটা বেঙ্গুলীয়ে, দুপইচা নেলাগে দহ পইচা দিয়া হলেও, মই দিওঁ নে? |
| ধ-ক— | এৰা, ধন থাৱা ঠাইডোখৰেই বেয়া হ’ল। ততখিনি ধন তুঁহগুড়িৰ ভিতৰত থ'ব নেলাগিছিল |
| পানী— | সেয়া, মই তাকে ক’বৈ লাগিছে, তাই নুশুনে। হেৰ, এয়া জনা-বুজা লোকে কি কৈছে, এতিয়া সেই পিনে কাণ পতি শুনচোন! তাই কয়, বোলে মই তুঁহগুড়ি বেচা বাবে, মোৰ গাতহে জগৰ; তাই যে তাৰ মাজত মনে মনে ধন সুমাই থৈছিল, সেই বাবে হেনো তাই সমূলি নিজগৰীয়া। এয়ে মোক মৰা পেলালে, মোৰ দেউতাসকল, মোক মৰা পেলালে! |
| ভাগ্যকন্যা— | সেইবোৰ দুখ কৰি থাকিলে আৰু কি হ’ব? এতিয়া পাচে, কৰাঁ কি? |
| পানী— | কৰিম কি? মই নগমে মৰা পৰিলোঁ; মোৰ আৰু কি কৰিবৰ উপায় আছে? আপোনালোকে মাৰে মাৰক, কাটে কাটক যিহকে কৰে, মই তাতে সৈমান |
| ধ-ক— | আমি জানো কিবা তোমাক মাৰিব কাটিবলৈ আহিছোঁ পাৰিলে, তোমাৰ উপকাৰ কৰিবলৈহে আহিছোঁ। এতেকে, তোমাক আমি আকৌ এশ টকা ৰূপ দি যাওঁ; তুমি ভালকৈ গা-লাগি কাৰবাৰ কৰাঁ। |
| পানী— | আপোনালোক কোন? মোক চিনাকি দিয়কচোন। |
