এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
ভাগ্যপৰীক্ষা
১৪
| মাণি— | মই নকৈছিলোঁ. বোলোঁ। ফৰিঙ্গলৈকো কচু এডাল দিছে যেতিয়া, হৰিয়ে এটা জোৰা মাৰিব। |
| পানী— | কৈছিলি হয়; ভাল কলি, ভাল লাগিল! হেৰ জেতুকী-মাক, তই মোৰ কোনো জনমৰ গোসানী আছিলি! |
| মণি— | ইঃ! এনে কথা ক'ব নেপায়। |
নৃত্য গীত।
পানী—জেতুকী-মাক, আজি বহালোঁ।
মণি—জেতুকী-বাপেক, আজি বহালোঁ
দুয়ো—আজি বহালোঁ, আজি বহালোঁ, আজি বহালোঁ।
পানী—ঘৰত নাছিল' ফুটা কড়ি
মাণি—ধনৰ মোনা আহিল উড়ি
দুয়ো—ঘপহ, কৰে কোঁচত পৰিল, ভাল আজি বজালোঁ।
পানী— ধন্য ধন্য পানীৰাম
মানী—মাণিকীৰো ল’বা নাম
দুয়ো—ঘৰত বহি এমোন ধন ভাল আজি চপালোঁ।
| পানী— | এতিয়া ৰূপগাল ভালকৈ এঠাইত লুকাই থগৈ। পাচে থ'ৰি ক’ত? আমাৰ জানো লোকৰ দৰে কিবা পেৰা-পেটাৰি আছে! |
| মণি— | মই থ'ম দিহা লগাই; তুমি ভয় নকৰিব॥ |
(ৰূপ লৈ প্ৰস্থান)
| পানী— | হেৰ, লোণ-তেল নাই বুলিছিল নহয়? |
| মাণি— | (ভিতৰৰ পৰা) এৰা। |
