পৃষ্ঠা:বিপ্লবী আৰু বীৰ-নাৰী.pdf/৪৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


তেতিয়াৰ অসমৰ সােণালী যুগতে ৰাজত্ব কালত ৰজা চুহুংমুঙৰ তুৰুবকে আক্রমণ কৰিলে অসম। কলিয়াবৰত গৈ ভেটলে শত্রুক। বীৰ ফাচেংমুঙ, বৰগােহ'য়ে নিজেই লই সেনাপতি বাব বীৰ-বিক্ৰীৰে। লাগিল তুমুল যুদ্ধ, হ’ল হতাহত নির্ভীক যুঁজাৰু বহু উভয় দলৰ ; ৰঙা হল ধৰণীৰ সেউজীয়া বুকু অসীম সাহসে যুজি অসমীয়া সেন। আগুৱালে ভীম বেগে মেদিনী কঁপাই। কিন্তু হায় দুবদুষ্টু! হ'ন বিপর্যয় ; অকস্মাতে গুলি লাগি হ'ল ধৰাশায়ী অসমব মহাতেজা বী। সেনাপতি। উল্লাসিত হ'ই যত আক্ৰমণকাৰী। সেনাপতি-হীন সেনা কৰিলে নিৰ্ম্মল ; প্রচাৰিলে পাঠানৰ বিজয় ঘেণা ; উলটিল লুটি-পুটি নিজ দেশলই। । ফাচেংমুঙৰ ভাৰ্য। গাভৰু মূলাই শুনিলে যেতিয়া এই শােকৰ বাতৰি, নিজকেই দোষী কৰি হ’ল মর্মাহত। অৱহে কৰি তেৱে কৰ্তব্য নিজৰ