এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(৩)
অমৰ জীৱন কিয়,
দিলা মোক জগজ্জীৱ,
মৰোঁ যেন এতিক্ষণে, যদি হে মৰিব পাৰি॥
মোমাই তামুলী আহি,
দিয়া বুদ্ধি এটি ছাহি,
আপুনি নেপায় দিহা, মোৰ পুত্ত্ৰে ঘূৰি-ঘাৰি॥
নিৰাশাৰ ধোৱাঁ কোৱাঁ,
মেৰাইছে মোক চোৱাঁ,
জীবৰো বাসনা মিছা, পেলাওঁ প্ৰাণ এছাৰি॥
ৰসাতলে যাওঁ মই,
মায়া মোহ এৰি থই,
সাতানব্বৈ ভূমিকম্প, আহ৷ তুমি মহামাৰী॥
ঝিঁঝিট্—মধ্যমান।
ভিতৰুৱাল কথা সাৰি, কাণে কাণে শুনি যোৱাঁ।
অসমীয়াৰ (অপঠনীয়) লুকাব, কাণে কাণে শুনি যোৱাঁ॥
এই যে দেখিছা তুমি, সুখৰ জনম ভূমি।
কালি হব দুখময়ী, কাণে কাণে শুনি যোৱাঁ॥
পতিত-উদ্ধাৰ-যন্ত্ৰ, নললে একতা মন্ত্ৰ।
ৰসাতলে যাবা ভাই, কাণে কাণে শুনি যোৱা॥