এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ হৈছে
(১৫)
কিবা কুলক্ষণ, কৰিছোঁ ক্ৰদন,
যেন যাতনা যাদৱ যাব যত॥
অহং কালেংড়া—পোস্তা।
মনৰ লুকুৱা কথা, আজি কওঁ তোমাক সখি।
এতেদিনে আছিলোঁ হে যতনেবে তাকে ৰখি॥
অসমীয়াৰ নাম লুকাব,
জানিবা সখি স্বৰূপ,
ঈমন বেহাগ—একতালা।
যায় হে যায়, ই মোৰ পৰাণ, পাৰিলে ৰাখি দিয়াঁ।
চিন্তা জুইয়ে আগুবিলে, গোটেই মোৰ কোমল হিয়া॥
দেহাৰ পোৰণি ধৰে,
জানে৷ আজি পৰাণ মৰে,
বন্ধুবৰ্গ আহাঁ চাপি, আজি সৰুৱাই নিয়াঁ॥
ভৈৰব—ঠুংৰী ।
জয় দীন তাৰণ, প্রভু নাৰায়ণ, স্তুতি-নতি কৰোঁ কিবা হে।
আমি সবে আতি, ক্ষীণ মূৰ্খ জাতি, কৃপা বিতৰণ কৰিবা হে॥
কৰ্ম্ম-চক্ৰ ঘূৰি, হেৰা চক্ৰধাৰী, মাৰিছে আমাৰ পৰাণ হে।
দীন হীন জানি, সিঁচি দয়া পানী, ৰক্ষা কৰ৷ ভগৱান হে॥
