পৃষ্ঠা:পৰমাৰ্থ দৰ্পণ.djvu/৭৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


। পাৰ্থ দৰ্পণ। গা, অকব- কাম নিৰূপণ কৰিব পাৰিছে, তেও তাতে। কে বা আনন্দ অনুভব কবে, সন্দেহ নাই। সেই নিচিনা সম্পূৰ্ণকৈ আয়ত্ত হোৱা বিষয়টো যিমান উৎকৃষ্ট তাৰু মহৎ নেই সমন্ধে জ্ঞানো, সিমান আনন্দ-নায়ক। বিশ্ব-ব্লগ: ওল সুজন কৰা খোদা-ওয়ালা, সৱাকৈ শ্ৰেষ্ঠ আৰু মহৎ; অটাই স্তু, সব ক্ৰিয়া-কাণ্ড, তেখেতৰ ব; ব্ৰহ্ম: ওব, নানা বৰণীয়া, ৰূপহ ২ গোটেই বস্তু তা। সকলে। হন্ডু , আচৰিত কৰ্ম, তেখেতৰ এজন- নিৰ চিন; তেখেতেই তাকল অপি বিশ্ব-ৰাজ্যৰ ম:14 পিস , এ.কে আইন কোনো বস্তু বা বিষয়ৰ স্ব প-ৰ্শন বা ১০, তেখেতৰ - হানৰ সমন প। 13 $ক, tiহৎ তৃ ৰ হৰ বাৰে। কেনে। ১। বস্তুৰ , তেখে ‘ব অনুপন ৰূপ দৰ্শন মন চৰ সং3ষকৰ নহয়। সুজন কৰি ত্ব-জ্ঞানৰ পৰা ৫। ভ। আনন্দ তুলনীয়। এই দেখি, খোদাতায়ালাৰ দে!-দৰ্শন ক ত ন ল ভব হন্তে মনুষ্য। ইমান ব্যাকুই। সি. ৩কে ল'ৰ ৰিৰহে আত্মাৰ ঐন। | ওপৰ ৪ নৱো বিৰটি, তৰ্ক-শাস্ত্ৰৰ যুক্তি দি, দেশ- বালে, আৰু ফটু-ফীয়া হয়। যেনে; যিহৰ নিমিত্তে ইতাৰ স্ৰজন, তাতে প্ৰকৃতিৰ ধাউতি;