পৃষ্ঠা:পৰমাৰ্থ দৰ্পণ.djvu/২৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পৰমাৰ্থ-দৰ্পণ। বুজ নাপায়, সি যুদ্ধ জয়লাভৰ কোনো কমে আশা কৰিব নোৱাৰে। | প্ৰিয় পাঠক! জানি ৰাখা, দেহটি, আত্মাৰ ৰাজ্য; আত্মা, এই দেহৰাজ্যৰ শাসনকৰ্তা বা ৰজা। এই দেহ- ৰাজ্যত আত্মাৰ নানাবিধ ভিন ভিন স্বভাবৰ ভালেখিনি সেনা আছে। খোদা-তায়ালাই অপোন পবিত্ৰ গ্ৰন্থ কৈছে, “আৰু স্বয়ং তেখেতৰ বাহিৰে, তোমাৰ প্ৰভুৰ। সৈন্যৰ কোনেও জ্ঞান নাপায”। এই বচন ফাঁকি, দেহৰাজ্যৰ সৈন্যক লক্ষ্যকৈ কোৱা হৈছে। সি-পুৰৰ সুখ-সম্পদৰ হন্তে আত্মাৰ সৃষ্টি। নিজ সুখ সম্পদ চাই বিচাৰি লোৱা অত্মাৰ সকাম। খোদা- তায়ালাৰ তত্ত্ব জ্ঞান লাভেই আত্মাৰ সম্পদ বা সৌভাগ্য। যি আত্মাই, যিমান তত্ত্ব-জ্ঞান লভিবলৈ পাৰ্গত, সি, সিমানেই সম্পদশালী। এজনকৰ্তাৰ দৰ্শন, তেওঁৰ স্ৰজ। বস্তুতেই পোৱা যায়। সাজোত গৰাকীৰ জ্ঞান, বুদ্ধি, ক্ষমতা আৰু কৌশল আদিৰ চিনাকি, তেওঁৰ গঢ়। বস্তুৱেই দিয়ে। গোটেই খন বিশ্ব-জগত পৰমেশ্বৰৰ সৃষ্ট আৰু তেওঁৰ নিজ গুণ-জ্ঞানৰ চানেকিৰে পূৰ্ণ। এই আচৰিত বহিৰ্জগত দৰ্শনৰ পৰা জন্ম জ্ঞান, চকু, কাণ আদি বাহিৰা ইন্দ্ৰিয় দ্বাৰা লাভ হয়। সেই ইন্দ্ৰিয় বোৰ শৰীৰে সৈতে সংলগ্নহৈ আছে। ইয়াৰ কাৰণ, ভালকৈ বুজিবৰ নিমিত্তে, তলত এটি পটন্তৰ দিয়া গল।