পৃষ্ঠা:পৰমাৰ্থ দৰ্পণ.djvu/২৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পৰমাৰ্থ-দৰ্শণ। ওপৰৰ ৰহস্যটি চমুকৈ হলেও, ফটফটীয়াকৈ বুজুৱা গল। এতিয়া, কওঁ, আত্মা অনাদি নহয়; অৰ্থাৎ জাত্মাৰ আগেয়ে, একো নাছিল যে, এনে নহয়। যি বিলাকে আত্ম। অনাদি বুলি কয়, তেওঁ লোৰ তেনে কোৱা ভুল। আকৌ, যেয়ে, আত্মা, পদাৰ্থৰ গুণ বুলি তবে, সিবিলাকৰে বুজিবৰ ক্ৰটী। কিয়নো, বস্তুৰ গুণ অকলশৰে, মুকলি-মূৰে থাকিব নোৱাৰে। গুণধাৰ বস্তুৰ আলমলৈহে থাকে। আত্মা, যি সুলত মানুহৰ ঘাই বস্তু আৰু শৰীৰ তাৰ অধীন বা লগুৱা মাথোন তেনে লত, আত্মা কেনেকৈ শৰীৰৰ গুণ হব পাৰে। আকৌ, যিবিলাকে অত্মা শৰীৰী বস্তু বুলি কয়, সিহঁতো, ভুলতহে পৰি আছে। কিয়নো, শৰীৰ বিভক্ত হব পাৰে, আত্মা, বিভক্ত হব নোৱাৰে। | আমি এতোখনি পৰ আত্মা বা দেল বুলি, যি আত্মাৰ আলোচনা কৰিলোঁ হুঁক, তাৰ বাজে, মানুহৰ আৰু এটি আত্মা আছে, তাক জীউ, জীবাত্মা বা প্ৰাণ বোল। ই, বিভক্ত হব পৰা বস্তু; ই, পশু, পখী আদি আটাই গ্ৰাণীৰ দেহত বৰ্তমান আছে। কিন্তু, আমি হ বা আত্মা বুলি, যি আত্মাৰ বিবৰণ পূৰ্বে দিছে, সেয়ে, পৰ. মেশ্বৰৰ তত্ত্বজ্ঞানৰ থল; পশু, পখী আদি প্ৰাণী দেত সেই আত্মা নাই। সি, শৰীৰী নহয় আৰু গুণ পাৰ্থ ও নহয়; বৰং সি ফেৰেন্তাৰ সমনীয়া জাতি, তাজি কব নোৱ, এটি, অতি অপূৰ্ব বস্তু।