পৃষ্ঠা:পৰমাৰ্থ দৰ্পণ.djvu/২৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পদাৰ্থ। পৰমো পৰশ, জালাৰ জাপি এল জন , সেই পৰমোত থলত জমতে, এই জগতলৈ ছিঃ দুনাই সেই খললৈ উলটি যাব। আলহী স্বপে, দিন চেৰেক, মাথোন থাকি, বেহা ৰা খেতি কৰিবৰ কাৰণে এই মৰু জগতলৈ আত্মাৰ আগমন। আত্মাৰ বণিক বা খেতি সমন্ধে বহুল বৰ্ণনা পাচত হব। প্ৰিয় পাঠক। যেতিয়ালৈ তুমি, আত্মৰি অস্তিত্ব অৰ্থাৎ আত্মা বুলি যে, এটি বস্তু, তোমাৰ দেহৰ ভিতৰত আছে, তাক বুজিব শেৱাৰি, তেতিয়ালৈকে অ অঁৰি স্বৰূপ সমন্ধে একো জ্ঞান নাপাৰা। ১ম, আত্মাৰ অস্তি; ২য়, আত্মাৰ ভৃত্য বা দাস বিলাকৰ পৰিচয়; ৩য়, সেই জাল বোৰেৰে সৈতে আত্মাৰ সমন্ধ; ৪থ, আত্মা কে কোন্ গুণৰ প্ৰভাৱত পৰমেশ্বৰৰ তত্ব-জ্ঞান লাভ কৰিবলৈ সমৰ্থ, ৫ম, পৰমেশ্বৰৰ তৰু-জ্ঞানৰ পৰাই বা মানুহৰ আপোৰ আপোন সৌভাগ্য কি স্বৰূপে লাভ হয়। এই সমস্ত সঙ্কে পালেহে.. আত্মাৰ ৰূপ কেনে বুজিৰ পাৰিব। খোদা কৰিলে এই সকল গুঢ় বা গুপ্ত কথা অনুক্ৰমে অৰ্থ আজি বহলাই লেখা যাৰ। আত্মাৰ অস্তিত্ব; আত্মাৰ অস্তিত্ব | গিতি সময়ে বহুত ফটফটয়া প্ৰমাণ আছে। নিজৰ অন্তিৰৰ তো কাৰে একো সন্দেহ নাই। “মই আছে” “তুমি আছা”, এই কথাৰ প্ৰমাণ কাকে বুজাৰৰ আৱশ্যক নকৰে কিন্তু