পৃষ্ঠা:পৰমাৰ্থ দৰ্পণ.djvu/১৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পৰমাৰ্থ-দৰ্পণ। পৰাকীয়ে, তোমাক কি সকামে শ্ৰঞ্জন কৰিছে? তোমাৰ সম্পদ বা সৌভাগ্য কি? কি কাৰ্যত তাক স্থিতি। তোমাৰ বিপদ বা অধগতিয়েই বা কেনেকুৱা? আৰু কিহত নন সি লুকাই আছে? জীৱ-শ্ৰেষ্ঠ নৰ, বুদ্ধিবৃত্তি ৰূপ, দেৱ দুল্লভ গুণৰ অধিকাৰী হৈও যদি সেই সমস্যা কেইটি পূৰণ কৰিবলৈ পুৰুষাৰ্থ নকৰি সংসাৰেই সৰ্বস্ব, ইয়াতেই নৰ জীৱনৰ সকলো সুখ-সম্পদ ওৰ পৰিছে বুলি নিজৰ আৰু আনৰ মনক বুনি দি চকু মুদি থাকে তেনেহলে, ইতৰ প্ৰাণী তকৈ শ্ৰেষ্ঠ বোলাবৰ মুখ সিহতঁৰ কত বল? পৰম কৰুণাময় বিশ্বপতিৰ ঘৰ ওপজা গোলামহৈ তেওঁৰ বসুন্ধৰাত ৰজাৰ অয়মে জীৱন প্ৰবৰ্তন কৰি, তেওঁ দিয়া অক্ষয় ভণ্ডৰৰ পৰা দেৱতাৰ তোগে, ভোগাই, তাৰ ওপৰঞ্চি, আকৌ সেই মহা দানীৰ মহাদান আপু ৰুগীয়া মানব-জন্ম লাভ কৰিও, আৰু বিতোপ জ্ঞান মুকুট পিন্ধিও, যদি, সেই জনা মহামহিমান্বিত পৰম গৌৰ বান্বিত মহাপুৰুষ নো কোন্, কত থাকে। কেলেই বা অচিতে আমাৰ ওপৰত তেওঁৰ কৃপা-বাৰি বৰষিছে, কেনেকৈ নো, তেওঁৰ দৰ্শন পাম; এনে দৰৰ ব মনত মেখেললে তেওঁক চিনিবলৈ হাবিলাষ নেৰাখিলে, সৰ্বতি কাল সাংসাৰিক ধন, মান, আন ইয়াৰ ৰাগীতেই মতলীয়াহৈ দিন কটালে, অশলাগি, গিৰিদ্ৰোহী, নৰাম,