পৃষ্ঠা:পাঁচনি.djvu/২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পাঁচনি ১৫ ফুটাইদি ওলাই যায়। হাততে এজন নহয়, বােলো দুজনকৈ আলহীক পাইও হেৰুৱালে।। (ঢেকীঠোৰাটো দূৰলৈ দলিয়াই পেলাই) কটা কুকুৰ-ধূলি ঢেকীঠোৰ ! যা কত হয় মৰ গৈ । যেতিয়া মােৰ আলহী ভকতত তই লাগিবলৈকে নেপালি, তােক নো লৈ মই কি পুইণ কি ইগো সাধিম? বাঁহৰ ঢেকীঠোৰ পচ। পচি ভচ উঠি পলু পােক কিমি-কীটৰ আহাৰ হ গৈ । বাৰু তাইনাে মােলৈ বাট চাই ঢেকীঠোৰাটো নিদি ভকত দুজনক খেদিব পায়নে ? কিয়,কি ডাঙৰ বস্তুটো যে তাই মােক শুধিলে ভকতক দিব নােৱাৰে? ভকতত কৈ মোৰ ঢেকীটোৰা টোহে টান হল ? কি বুধি। কি আকল! কি গিয়ান-ইয়াকে বােলে তিৰােতা! তিৰােতা !! তিৰােতা নে মিতা। ইহঁত হেনাে কিবা- বােলেনে ভার্য।। ভাষা নে ভাৰ জোৰােবা। শাস্ত্ৰত কৈছে “ৰিীয়ে- পুৰুষে হব একেমতি। তেহে সিজিৰ হৰিত ভকতি ॥” আমি তিৰী পুৰুষৰ মতি দুটা কেনেকৈ একে হৈ পিঠাসােপা হৈ পৰিছো চাই লােহঁক। বাৰু তাই ঠোৰাটো আলহী ভকতক দিয়াহেঁতেন নােমই তাইক কি কাটি মাৰি নৈত উটাই দিলেহেঁতেন? নাইবা কুন্দাত দি ছেপিলেহেঁতেন হেঁ, তােমালােক ৰাইজে মােক কোহঁকচোন ? তাইৰ নাে এনেটো বুখি কি বুলি হল ?-মিছা, মিছা, এই সংসাৰ, এই তিৰী পুত্র, এটাইবোৰ জঞ্জাল। এটাইবােৰ মিছা, গুৰুজনে ঠিক কৈ গৈছে; “যত দেখা ভাৰ্যপুত্ৰ সৰে অকাৰণ। চাই মাত্র থাকে কালে বৰে যেতিক্ষণ || বিষয়ৰ অাশা এক তিলে কৰি চু।