পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


{ ৩২ ] নবােৱাৰী। প্রেম-তোৰ যে দুখ হৰ লগা হ’ল ? ল বন্য -মােৰ চিৰকাল দুখতে বা সুখতে যাৰনে ? ময় যদি কাকে বিহ নিবিকে, তেনেহলে সুখ দিও তাই অৱশ্যে মােলৈ নেপাহৰে । আৰু পবিত্র ভাৱে পবিত্র কাম-গুৰু জনৰ সেৱা শুশ্রুষা কৰি মোৰ যি আনন্দ ভাক আনে ক’ত পায় ? পিতা-সজ! সঙ্গ । মােৰ আইনে কোন ! মােৰ সবল আশীর্বদ আই তোৰ সুখ উভয়-নদী হব। লাবন্য—মােৰ নিমিত্তে তােমালকৰ সেৱে বহুত । | প্রেম—বুজিছেনে, টেপৰীক এদিন মতাই আনক কিন্তু বোপা অহাৰ আগতে লাগে। পিতা—অহুদি কৰৰ বুলিছানে ? প্রেম-এনেকথা কিয় কয। পিতা--ব'ৰু তেন্তে। প্রেম-বল আই আমি তঁাতত লাগােগৈ। ২য় গর্ভাঙ্ক।। পিতাম্বৰৰ চৰাৰ কুঠৰি। টেপৰি আৰু চন্দ্র কমল । ( চন্দ্র কমল বিছনাত পৰি ধপাত খায় ) | টেপৰীষ প্রবেশ। টেপৰি—বােপা কাহানি আহিল ? চন্দ্র—আজি আহিলাে । তুমি ইয়াতে থাকানে ?