পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/২৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


PLEASE HANDLE THE B00K GREFULir ন-যোৱাৰী। [ ২১ ] সুভদ্রা- বেগেৰে সােমাই আহি) হয়ে, অধৰমাৰ সচ, ডােম কৰ্থীৰ সচ তোক মাতিবলৈ পথিৱা যেনিবা ভাল মাতিছহি। তোৰ যদি ভাতে ভোক নুগুছে, মাৰ বাপেৰ, যত যি অঙ্গহি-বহি, ভাই-ভনী আছে সকলোৰে মুৰ চোৰই অহ গৈ । মোৰ ছোৱালাক চিকুতিবলৈ, শাও দিবলৈ কি বৰ মত। ওলালিহি। এইৰ মুখৰ খন !, খাৰ কাঢ়িম। শবন্য—কান্দি কান্দি) আই ময় একো কৰা নাই। ভাত খাবলৈ জগাইছো মাথােন। | স্বণ- চা ফোন নৌ ! ভৰিত এইটো চিকুতাৰ চিন নহয় নে ? । নিজে চিকুত মবি)। সুভদ্রা-হয়ে বা, শাকিনি-কুলক্ষিণি, ৩য় মোৰ ঘৰ ভাঙ্গিবলৈ আহিলি এ। এনেজনী মানুহ খাতা। তেৰেকা-ৰাক্ষসা ক' দেখিছ.৪ কত শুনিছা-৪ উস্ উস্ । ভৰিটো তেনেই খালে। একতা বখলিয়াই পেলালে । লাবন্য—আই ! ময় চিকুতা নাই। সুভদ্রা-হয়ে ! মোৰ চকু ফুতিল নে ? তােৰ চকুত যদি বেটী হাবিনীৱে মুতা নাই তেন্তে কচোন সেইটো কিহৰ চিন? দেখােতে নিমাতী-খাৰৰ গম।