পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/২৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ২ ] ন-যোৱাৰী। তৃতীয় গর্ভঙ্ক। স্বৰ্ণৰ ৰােহবৰ। শােৱ। পার্টি। ( সর্ণ শুই থাকে ) লাবন--আইদেউ ! ভাত খাবৰ হল, উঠক। স্বর্ণ-নেমাতে। লাবন্য— ভৰিত হেচুকি) আইদেউ ! তাইদেই । ভাত বাঢ়িলে ; উঠক। ময় যদি কিবা দোষ কৰিলে ক্ষমা কৰক। আইদেউ । উঠক । | স্বর্ণ-আই । মোৰ ভৰিটোত পাৰেমানে চিকুতিছেহি উস । উস । এই বখলা এই বখলা তেনেই চিঙ্গি নিলে। ৪ বৌ । তােৰ বোৱাৰীৱেৰে মোৰ ভৰিটো খালে। আতৰাই নেইহি ; মানুহজনীও খাই হে লাগে ময় মনে মনে শুই আছে। তথাপি হাহি ভুকুৱাইছে। মৰিলেও কি জানি যমৰ দেশলৈ এই ওণীৱে মোক নেখেদাকৈ নেথাকে ? | লাবন্য—মাকৰ শপত আইদেউ । এইখন আকৌ নেপাতিব অইদেউ ! ঊঠক ভাত খাবলৈ বলক স্বর্ণঔ বৌ শুন-হি-চোন মাৰৰ মুৰখাতী, বাপেৰৰ মুৰখাতী বুলি মােক কি শাও দিছে। মােৰ হেনাে ভাতে পেট নভৰে তহতৰ মুৰকেট খালে তাৰ পাচত লােক গুচিব।