পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/২৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে


[ ১৮ ]  ন-বােৱাৰী।  চন্দ্র--মইজানাে শুধিব নেপায় ?  লাবন্য-- শুধিলে ভাল কৰিলে।  চন্দ্র-সজ, সজ, আজিৰ পৰা নোশােধাে বাৰু।  লাবন্য--ময় ভিতৰলৈ যাওঁ কাম অলপমান বাকী আছে।  চন্দ্ৰ-বাৰু; যােৱা।

             [ লাবন্যৰ প্রস্থান ]

 চন্দ্র-( অকলে) একো খােৱানাই—তাৰ চিন মুখ খনতে ওলাই আছে। পেটৰ ভােকত মাকলৈ মনত পৰি কান্দিছিল। লাজতেহে একো ভাঙ্গি নকলে। ময ভাল লােকৰ ছােৱালী জনীক নৰকৰ যাতনা ভেগোৱাবলৈ বিয়া কৰালো ! আইয়ে পেটৰ পােৱলী যেন দেখা উচিত। কিন্তু কি হব আমাৰ এই বুঢ়া তৰপ থাকে মানে আশা কৰা মিছা। বােৱাৰী আৰু বেটীৰ বিশেষ প্রভেদ একো নাই। শাহুৰ মনত বোৱাৰী লোৰে গঢ়া-বনতাে ভাগৰ নাই, আৰু পেটতাে ভোকনাই- পুৱাৰ পৰা নিশালৈ লেকেৰ লেকেৰ কৰিয়েই ফুৰিব। দেউতা আৰু আইৰ বৰ্তমানত ময় ভবা চিন্তা কৰা মিছা। আইৰে দন নকৰিলে দেউতাৰে বেলেগ নহলে স্বপ্নতো তিৰোতাক সুখ দিব নােৱাৰো। অতএব মনে মনে গুছি নগই কি কৰিম। যদি আইক ভাল মুখে বু