পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/২১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ম! 5 . PLEASE 113CE 1. CAREFULLY ন-বােৱাৰী। [ ১৫ ] মানিকী ময়ে৷ যাও; আইদেউৰ লগতে এটেপা সৰকাব লাগে । বৌদেউ বােৱাৰী ছােৱালী-নেখালেও খাওৰিব পাৰে। ২য় গর্ভঙ্ক। শোৱনী ঘৰ । চন্দ্র কমল অাৰু লাবন্য । লাবন্য – চুকত বহি মনে মনে চকুলো টুকি থাকে) চন্দ্ৰকমল- ( কাছাৰীৰ পৰা আহি, স্বগত) কুঠৰি ! ত অকলে অকলে আছ ? তােৰ জেউতি তােৰ শিতলতা কলৈ পঠিৱাবি ? তয় ভূ নেপাৱ হ’বলা ময় এফালৰ পৰা আহি তােৰ উদঙ্গ বুকু দেখিলে কিমান শন্তাপ পাওঁ মােৰ দুখ-তাপ, কোনে শশাহে, ময়াে বা এতিয়াকাৰ মুখলৈ চাই হিয়া শীতলাও। আকৌনে এই তপত হিয়া তপতে তপতেলৈ কেনে কৈ বাজ ওলাও। তয় কাঠ বঁহৰ ঘৰ এটা, মােৰ মনৰ ভাব, মােৰ দুখ তয় কিয় পতিৱাৰি ? আইৱে নুবুজে। তেঁওক লাগে মাথােন কাম ! ( ঘৰি চায় ) উ ৰাম দুটা ৰাজিল ? এতিয়াই বনৰ পৰা হাত