পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


{ ১০ ] নবােৱাৰী। ককিলী-বাইহত কি কৈছা ; ভাতৰ দুঃখ মাতৰ দুঃখ আৰু বনৰাে দুঃখ। গধুলি পুৱা হযহামিছ মই দেখিছাে নহয়। শাহুযেকে আৰু স্বৰ্ণই বৰ হেচটেপ, কৰে। কিন্তু কপাল ভাল-তয় বুলিব নজনা ছােৱালী পাইছে। ঘৰ খনৰ বনাে এওৰ মুৰতে—ভাৰন্তৰ গালিও এওৰ মুৰতে। ভাল মানুহৰ তাতে বামুণৰ দেখি তিস্থিছে। আমি হােৱা হলে আইৰ ঘৰত জীযা বাৰী ভাত চোবালে হেতেন। কচু-বােপই কান সাৰ নকৰে হৰলা ? ককিলী-বােপাই ভু পালেহে—তাতে আকৌ লাজত মুৰ ছিগে। [ লাবন্যৰ প্ৰবেশ।] লাবন্য—বাইহত তামােল ধৰা। ( তিনিকো তামােল দিয়ে। কচু—আমি এতিয়া উঠোহে ! লাবন্য—ভাল যােৱা হক। [ প্রস্থান ]