পৃষ্ঠা:ন-বোৱাৰী.djvu/১২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


[ ৬ ] ন-বােয়াৰী। সুভদ্রা—স্বর্ণ ! স্বর্ণ !! যা-ছােন-যা, সেইপাতে নাে সিহতৰ আগত কি কয আলেঙ্গে আলেঙ্গে শুনগৈ। ম্য এখত্তক কাতিহৈ লওগৈ। (ফুচফুচাই) দুইবে। প্রস্থান। দ্বিতীয় গর্ভক্ষ ভিতৰৰ বুলনী। (কচুখালী ফেদেল্লী, কবি । আৰু লাবন্যলতা ) ককিলী হতক অহা দেখি এই দীঘল ওৰণি টানে। ককিলী-বৌ দেড় । অার্মিনাে ক'ৰ পৰ মানুহ। আমাৰ আগত কি ওৰণি টানিছে । কচুষা , সদা। আমি অহিগৈ থকা মানুহ এই ন ঘৰেসৈতে ভেদ-পৰ নাই। দাতত ভাত এটা লােিলও গম পাওঁ। এনে স্থলত আপুনি আমাতে অৰবেৰ কৰে। ফেদেলী আইৰে-আই, তহঁতাে ভাল নাই ; লােকে ভালৰ জীৱৰী, ভালৰ বােৱাৰী, কিবা তােৰ-মােৰ দ- বেনে ? মতা থকাদৰে থাকিব, মত ফুৰাদৰে ফুৰিব। তহঁত আপােন হব নােৱাৰিছ ; সেইবুলি লােকে আ- দল কায়দা এৰিবনে ?