পৃষ্ঠা:নিমি-নৱসিদ্ধ সংবাদ.djvu/৯৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪ ঐশঙ্কৰ মহাত দম্ভ অহঙ্কাৰ কৰিয়া মৰিয়া | পাইলেক পৰম গতি। যিটো স্নেহ ভাৱে ভজে মাধৱক | কি কৈবো তাক সম্প্ৰতি। জানিবাহ কৃষ্ণ | পৰম ঈশ্বৰ | এন্তে সনাতন হৰি। মায়ায়ে মনুষ্য। | স্বভাৱ দেখান্ত ঐশ্বৰ্যক ছন্ন কৰি।৪১৮ তাহান চৰণ | সেৱাতেসে জানা সাধে সবে মহা সিদ্ধি। কহিলো কৃষ্ণত দুনাই দুয়ো প্ৰাণী নকৰিবা পুত্ৰ বুদ্ধি। যত মহা দৈত্য ৰাজ। হুয়া ঐত পৃথিবীৰ ভৈল ভাৰ। তাহাক বধিতে। | ভৈল ভগৱন্ত দৈৱকীত অৱতাব ৪১৯। নিজ গুণ যশে | জগত জুৰায় আসি বৈকুণ্ঠব হস্তে। ইহাৰ শ্ৰৱণ | কীৰ্ত্তন কবিয়া | তৰিবে মুখে মহন্তে। এতেক বুলিয়া | নাৰদ লৰিল। | হাতে দিব বীণা বায়া। হৃদয়ত কৃষ্ণ | ৰূপ ধৰি মুখে মুখে হৰি গুণ গায়া॥৪২০ শুনি বসুদৱ | দৈৱকী বিস্ময়ে | এড়িলা মোহ মনত।