পৃষ্ঠা:নাম-মালিতা.djvu/৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


এ অক্ষৰ সেবা কৰি অলে। এতিয়া তে মাও না কৰিলো অ মা এই ন বস্তুল উজান ব ত প্ৰৰ লৈ তোমাৰ বক শুনি অসমে সহব, অন্ধলৰ চক্ষুব, 'খীৰ খৰ , সদয় ভক্তব পৰ। এনে অম্বময় বাণী শুনি আ তা উদ্ধাৰ গৈ কমলাৰাৰি সত্ৰপাতি নামমালিকা শস্ত্ৰ থাপন কৰি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিলে সে দিনৰ পৰা এই শ স্ত্ৰখন সাধু মহন্ত সকল পৰমভক্তি ৰেৰে থানেস থাপনা স্বৰূপে ৰাখিছে। অমৰ স্বগীয় কহিম তৈ বুডভতে এই পুথিখন আমাক প্ৰকাশ কৰি বাক্যবুলিছিস, তেখেতৰ পবিত্ৰ বাক্যত আৰু স্বৰ্গীয় আত্মৰ তৃপ্তৰ অৰ্থে আজি ইয়াকে আঞ্জলিত লে ৰ্পণ কৰিলা প্ৰভু শ্ৰীকৃষ্ণৰ কৃপায় সিভি হোৱা কৰ্মৰ দ্বাৰা স্বীয় আত্মৰ তৃপ্তি হয় আৰু আমাক আল দিয়ে। এই পুথিৰ সম্পৰ্কে বড়পেট। স্থানৰ পুৰণা স চি পাতৰ এন আৰু আন আন মহ। ৰহাৰ দুই তিনিখন মিলাই শোন ৰা হৈছে। সন ১৩৪৩ ৮ আঘন। সাহোৰু ৰাম সাতৈ ঢাক