পৃষ্ঠা:নাম-মালিতা.djvu/১৬

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আলেমগ্ন হয়া পিতৃগণ নিৰন্তৰে। একচিত্ত মনে মাধৱক অতি কৰে৪ হে প্ৰভু নাৰায়ণ জগত নিবাস। আপোনাৰ উৎকৰ্ষক কৰিয়য়া প্ৰকাশ। তোহ্মাৰ প্ৰসাদে হৌক আন্ধাৰ উদয়। জললমগ্ন হুয়া আমি আছো কৃপাময়। ৪। আহ্মাক উদ্ধাৰ আসি কৰা কৃষ্ণ বাপ। কৰোহো কীৰ্ত্তন আমি নিৰ্মল প্ৰতাপ। ঘোৰ দৰশন নিদাৰুণ নিশাৰে। মহাভয় দিয়া আমোক পীড়া কৰে॥৫• শৰণ্য আনজন। ত্ৰাস হুয়া লৈলো আমি তোহ্মাত শৰণ। বৰাহ স্বৰূপে তুমি হুয়া অৱতাৰ। কৰিলাহা যেন মতে পৃথিবী উদ্ধাৰ ১৫১ সেহি মতে দুষ্ট দৈত্য গণক জিনিয়ো। আমৰা সবক প্ৰভু ৰকাকৰি নিয়ো॥ হ কৃষ্ণ বিষ্ণু নৰায়ণ মহেশ্বৰ। পৰম পুৰুষ তুমি নাথ বৈকুণ্ঠৰ॥৫২ কেৱলে তোহ্মাৰ নাম কৰন্তে কীৰ্তন। পলায় দুশোদিশে ভাগে নিশাচৰগণ। ভূত প্ৰেত গলো ভয়ে নানা স্থানে যায়। নাম ধ্বনি শুনি নানা বিয়ি লাগে ঠাই ৫৩ কহিক