পৃষ্ঠা:নাম-মালিতা.djvu/১৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


পৰম মহৰ গজপতি পুৰুষোত্তমে। নিখাইহে শ্লোক চয় কোন অনুমে। সেহি অনুক্ৰমে আমি চিৰে পোৰ। কৃষ্ণৰ প্ৰসাদে হৌক সোকত প্ৰচাৰ। ৪৩। শুনিয়োক প্ৰথমতে ব্ৰহ্মপুৰাণত। ক।হয়া আছন্ত যেন নামৰ মহত ভক্তিভাৱে যিটো কানে মাধৱক স্মৰে। তাহাৰ মহিমা কহিবেক কোন নৰে। ৪৪। অজ্ঞানততা আন চিত্তে মাধবৰ নাম। যিটো জনে কীৰ্তন কৰয় অবিশ্ৰাম। জ্ঞানশূন্য হুয়া ক্ৰোধ কৰিয়া কৃষ্ণক। অহৰ্নিশে সুমৰয় কৃষ্ণৰ নামক। ৪৫ তথাপিতো সমন্তে দোষকে কয় কবি। দুঙ্গভ মুকুতি পাৱে সংসাৰ তৰি আক আদভুত হেন নলৈ মনত। নিয়োক ইহাৰ দৃষ্টান্ত যেন মত। ৪৬। বীৰ শিপালে মাধৱক ক্ৰোধ কৰি। অহৰ্নিশে থাকে সিটো কৃষ্ণফ সুমৰি। সুমন্তে অমৰম্ভে তনময় তৈল। কৃষ্ণৰ হাতত মৰি বৈকুণ্ঠক গৈল ৪৭। নিয়োক আৰু সেহি বক্ষ পুৰাণত। নামৰ মহিমা পিতৃতি প্ৰস্তাব।