পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/৩৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


১৪ ধনৰী ৰখ। ত্ৰিভুবনে জানে তাক ধনন্তৰী বেজ। কণ্ঠ মধ্যে নাহি চাৰে মহামন্ত্ৰ তেজ। কলৰ ভুৰক বান্ধি দেহতে ভাসাইয়া। যৈতে তৈতে লাগ পাইলে পঠাব জীয়ায়। সন্ন্যাসীৰ বচনে ওজাক ভাসাইয়া দিলা। ত্ৰিৰাত্ৰি অশৌচ খাটি সবে শুদ্ধ ভৈলা। ওজাক ভাসায় জ্ঞাতিগণ গৈলা ঘৰে। ভাসিয়া চলিল ওজা গুঞ্জৰী সাগৰে। গুঞ্জৰী সাগৰে ওজা যাইতে ভাসিয়া। ভাটী পাকে নেতাবতী তোলে ধান দিয়া। পেট গোট ফালি তাক ৰাখিল শুকাইয়া। ধনা ৰাক্ষসীৰ ঘূৰে এৰিলা গটায়া। নাৰায়ণ দেবে কয় যোৰশ পাচালি। পয়ৰ প্ৰবন্ধে পদ একই লেছাৰি। দিহা-ধনী বধ কৰি কৌতুক কৰে বিষহৰি | আনলিতে হাসয় মনসা। এখনে সাধিলো কাজ চক্ৰধৰ হৈবে লাভ আৰ বাদ নকৰে সাহস মহা জ্ঞান লৈলো তাৰে ওজা নাই জীয়াবাৰে কপট কৰি বুদ্ধি কৈলে নাশ। কাল পাণ্ডুচলা ধাইয়া ছয় কুমাৰ আসা খাইয়া তৰে চালে হৈৰেক নৈৰাণ