পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/৩৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


এনী। দিহা-হায়ৰে ৰঘুনাথ ৰিনে শৰণ লৈৰো কৰে। ধনন্তৰীৰ পুৰোহিত নামে পীতাম্ব। ধৰি দিব লোৱা ওজাক গুৰীৰ তীৰ অগৰু চন্দন কাষ্ঠ লোৱা পূৰ্ণ কৰি। গুৰীৰ পাৰে লোৱা ধৰাধাৰ কৰি ধনৰীক স্নান কৰাইলা গঙ্গাজলে। শয়ন কৰাল তাক উত্তৰক শিৰে। নেতা বদলে শুনা পদ্ম আমাৰ বচন। নিশ্চিন্ত হৈ তুমি ৰৈলা কি কাৰণ॥ সুন্দৰ শৰীৰ তাৰ অগনিত হৈলা নাশ। তুমি পাবা বাপৰ স্থানে বৰ অপযশ। নেতাৰ বচন পদ্মা শুনিয়া শ্ৰবণে। সন্ন্যাসী বেশ পদ্মা ধৰে তেতিক্ষণে। দণ্ড কমণ্ডলু হাতে শিৰে শোভে অটা। গলে ৰুদ্ৰাৰ মালা কপালত ফোটা। কটিত কফিন গাৱে ভন্ম ভূষণ। কৰে যজ্ঞশালা গাৱে নাহিকে বসন। তামৰ অৰী হাতে ফটফট কৰে। কঙ্গে কফিন দণ্ড কান্ধৰ উপৰে। মায়া কৰি গৈলা পদ্ম সন্ন্যাসীৰ বেশে। গুগৰী সাগৰ পাৰে ভৈলন্ত প্ৰৱেশে। ডাক দিয়া সন্ন্যাসিনী লাগে কহিবানে। উচিত নয় ধনী পুড়িয়ে।