পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/৩৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ধনী । মৃত্তিকা আনিতে ধনা চলে অপয়াসে।। তথাত দেখিলা হলে বহু ফেনা ভাসে। ধনন্তী বলে বাপু শীঘ্ৰে যাহ ধনা। শীঘ্ৰ কৰি আনা গৈ সেই কুণ্ডৰ ফেনা। নেতা বদলে শুনা বৈনী জয় বিষহৰি। আ বা শিষ্য পঠাইলা খনন্তৰী। নেতা বোলে শুনা পদ্ম আমাৰ বচন। হংসৰূপ ধৰি ফেনা কহ ভক্ষণ। হংসৰূপে পদ্মাবতী সব ফেনা খাইলা।। ফেনা নাপাইয়া ধনা সুদ। হাতে গৈলা। নাৰায়ণ দেবে কয় মনসাৰ দাসে। মৰণ জানিয়া ও চাৰিলা নিশ্বাসে। দিহা—অনেৰে কান্দে ওজা ধনন্তৰী বিষাদ ভাবিয়া। ছয় কুৰি শিষ্যে কাদে মাথে হাত দিয়া। কমলাৰ ক্ৰন্দনে বৃক্ষ সৰে পাত। ছয় কুৰি শিষ্যে কানে গালে দিয়া হাত। সাতে পাঞ্চে তুলি ধৰি ঝাৰে শিষ্যগণে। কাল সৰ্পে খাই আছে মন্ত্ৰক মুশুনে। অকাৰণে ঝাৰ তোৰা খোল খনন্তী। চৰণত ধৰি কানে কমলা সুন্দৰী।