পৃষ্ঠা:ধনন্তৰী বধ.djvu/২৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


ধনী বধ। ছয় তোলা বিষ দিলা উদয় কালৰ তৰে। পদ্মাৰ চৰণ নাগে বলিলেক শিৰে। যান্ত কৰি উদয় কাল কৰিলা গমন। মন দিয়া শুনা কহে ওজাৰ বিবৰণ। সাত তোলা বিষ দিয়া অন্নক ৰান্ধিলা। অন্নক ৰান্ধিয়া ওজা বাহিৰে আসিল। অন্ন বাঢ়ি ওজ। গৈলা শ্যিক ডাকিতে। এক গোটা অন্ন তাৰ হৰে আচম্বিতে। হস্ত ধুই ওজা গৈলা অন্ন খাইবাৰে। ঐসন্ত কোণাত জেঠি টিকে তিনিবাৰে! কালে ধৰিবেক যাক কি কৰে জীৱনে। উদয় কাল নাগৰ হাতে ওজাৰ মৰণে॥ হেনকালে পদ্মাবতী উদয় কাল লৈয়া। ধনন্তৰ ঘৰে পদ্মা প্ৰৱেশিলা গৈয়া। ঘৰৰ উপৰে পা নাগৰ লেঞ্জে ধৰি।। চিয়ানি কালিয়া নাগক দিল এৰি। অন্ন খাই ধনন্তৰী আসিল সত্বৰে। শূদ্য চাই কামোৰ মাৰিলা ব্ৰহ্মদ্বাৰে। আচম্বিতে ধনন্তৰী চমকি উঠিলা। কিসে খাইলা বুলি ও চতুৰ্দিকে চাইল। বিষে ব্যথা পাই তবে ওজা ধনন্তৰী। মায়া কৰিয়া খায়া চলিলা বিষহৰি। নাৰায়ণ দেৰে কয় যোড়শ পাচালি। ওজাৰ ক্ৰন্দন বুলি-একই লেছাৰি।