পৃষ্ঠা:দন্দুৱা দ্ৰোহ.pdf/১০৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


জিকি বৰ আনন্দ পালে৷ আকৌ দ্বিতীয়বাৰ ঢেকেৰিৰ হাতত পৰাজিত হৈ বৰফুকন বৰ ম্ৰিয়মান হল৷ কিন্তু ম্ৰিয়মান হলেও বৰফুকনে আকৌ সি বছৰলৈ যুঁজিবৰ আয়োজনত ৰল৷ কামৰূপীয়াৰ ঘৰে ঘৰে আনন্দ উলাহৰ সোঁত বলে৷


একবিংশ অধ্যায়৷
হৰদত্তৰ গৃহিণী৷


 এই বাৰৰ ৰণত যদিও কামৰাপীয়া জিকিল তথাপি প্ৰায় ছয় সাত হাজাৰ মানুহ যুঁজত মৰাত কামৰূপীয়াৰ ঘৰে ঘৰে কান্দোনৰ ৰোলও উঠিল৷ বৰফুকনে কামৰূপীয়াৰ বীৰত্ত্বত তধা মানিব লগাত পৰিল৷ কামৰূপীয়া মানুহে হৰদত্ত বীৰদত্তৰ বীৰত্ব বখানি ঠায়ে ঠায়ে গীত পদো গাব ধৰিলে৷
 যুদ্ধ বিগ্ৰহত লাগি থকাৰ বাবে আমি পদুম আৰু মহীৰামৰ প্ৰণয় কাহিনীৰ বিষয়ে কব পৰা নাই৷ সেই বাবে আমাক ডেকাগাভৰু সকলে যেন ক্ষমা কৰে৷ পদুমৰ উঠি অহা যৌবনৰ ৰূপত মহীৰাম যেনেকৈ দিনক দিনে মোহিত হৈছিল পদুমেও সেই দৰে মহীৰামৰ বীৰত্বক