পৃষ্ঠা:দক্ষ-যজ্ঞ.djvu/১২

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৮ ) সভাসদবর্গ।—হে প্রজাপতি, আমি প্ৰাণপনে আপোনাৰ কাৰ্ধত সাহায্য কৰিম । [ দক্ষ মন্ত্ৰী আৰু সভাসদবৰ্গৰ প্ৰস্থান। নৰহ। —মহাৰাণীয়ে শিৱহীন ঘঙৰ কথা শুনি আজি মৰণtস্তিক হব । মই যোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁক এবাৰ দেখা কৰি অলপ আশ্বস্ত। । কৰিব লাগে । [ প্রস্থান । দ্বিতীয় দৰ্শন ।—অন্তঃপুৰ । (দক্ষ আৰু প্ৰকৃতি উপবিষ্ট ।) প্রস্তুতি । ৰাগিণ মনহদই মিশ্রিত—তাল (ঠক)। কি দাৰুণ বাতৰি । সুৰ অনুৰ, আহি ই স্থানে, মহাযজ্ঞ চাব, মুখ-প্রাণে, বিষাদবিহবলা, সতী হা অজলা যাব খোজে মোৰ বুকু বিদৰি ॥ পতি ।—হে প্ৰাণনাথ, মহাযজ্ঞত মোৰ সতী নাহিব, এই চিন্তাই মোৰ বুক সাতফাল কৰিছে। নাথ, এনে নিদাৰুণ যজ্ঞ কিয় পাতিলে ? দক্ষ।-খtণী, ইয়াৰ কাৰণ অপমানব প্ৰতিশোধ, মানীৰ মান ৰক্ষ৷ দোবীৰ সমুচিত ॥ও । মই এই বাৰে একে। জগৰীয়! । নহ ও ।