পৃষ্ঠা:তুলসী চৰিত্ৰ.djvu/১৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

(১৭)

তুলসী দেবীৰ জন্ম মাথাৰ উপৰ।
গন্ধে বিমােহিত ভৈলা দেৱ মহেশ্বৰ।
গঙ্গা দেবী বোলে প্রভূ শুনা শিৱৰাই।
আজি দেখোঁ তযু শিৰে বৰ গন্ধ পাই।।
গঙ্গাৰ বচনে জটা ঝাৰে পশুপতি।
ঝাৰিলে মাত্রকে গন্ধে মােহে বসুমতী।
জটাক ঝাৰিতে দেবী পৰিল মহীত।
মৃত্তিকা স্পর্শনে গছ ভৈল পৃথিবীত।।
আচম্বিত গছ হুয়ে শিৱৰ ওচৰে।
নিৰিক্ষি চাহন্তে শিৱে চিনিতে নপাৰে।।
ধ্যান কৰি জানিলাহা কৃষ্ণৰ চৰিত্ৰ।
তুলসী কৰিয়া স্ৰজিলা পৃথিবীত।।
তেবে শিৱে কহিলন্ত গঙ্গাত কাৰণ।
তুলসী স্ৰজিলা হৰি পূজাৰ নিদান।।
দেৱৰ নিদানে হৈল তুলসী স্ৰজন।
তাৰে পূজা কৰিলেসে তুষ্ট দেৱগণ।।
হেন শুনি ব্রহ্মা অইল হংস বাহনে।
ইন্দ্র যম কুবেৰ অসিলা সেহিস্থানে।।
তুলসী দেখিয়া দেৱ ভৈলা হৰষিত।
বিদ্যাধৰী নাচয় গন্ধৰ্ব্বে গাৱে গীত।।