পৃষ্ঠা:তুলসী চৰিত্ৰ.djvu/২০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে

(১৮)

পৰম পৱিত্র সিতো তুলসীৰ দলে।
দেখিয়া তুলসী পূজা কৰিল সকলে।।
সেহি হেতু তুলসী ৰহিলা সিতাে স্থানে।
পুজাৰ উত্তম বস্তু বোলে সৰ্ব্ব জনে।।
তুলসী দেখিয়া সৰ্ব্ব দেৱ গৈল খৰ।
এহি জানি তুলসীক লৈলন্ত শঙ্কৰ ৷।
গঙ্গা সমে তুলসী ৰহিলা এক স্থান।
ক্রোধে গঙ্গা দেবী ভৈল অগনি সমান।।
গঙ্গা বোলে আছ কোন জটাৰ উপৰ।
তুলসী বােলয় মই তোত হন্তে বৰ।।
তুলসী বােলয় গঙ্গা নােবোলা বচন।
তুমি আমি ছলি যাওঁ ব্রহ্মাৰ ভুবন।।
ব্ৰহ্মা যাক বৰ বোলে সেই বৰ হুইবে।
তােৰ মোৰ কোন শ্রেষ্ঠ তেবে বুজা যাইবে
দুই হন্তৰ দ্বন্দ শুনি মাতন্ত শঙ্কৰ ।
তােমাসাক লৈয়া যাইবো ব্ৰহ্মাৰ গোচৰ।।
এই কথা বুলি শিৱে সাজি তেতিক্ষণে।
বৃষভত চড়ি গৈলা ব্ৰহ্মাৰ ভুবণে।।
দেখি ব্রহ্মা সিংহাসন মহেশক দিলা।
কন্দল বৃতান্ত কথা সমস্তে কহিলা।।