এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
তীৰ্থ-যাত্ৰী
২৩
এই জীৱনত আৰু কেতিয়াও
দেখা যে নাপাবা তাৰ ৷
বৰ কুমলীয়া ধুনীয়া উজ্জ্বল
গোলাপ এপাহি যেনে
ঈশ্বৰে তেওঁক বৰ মোহ লগা
কৰি স্ৰজিছিল তেনে।
নাহিব নাহিব তোমাৰ লগত
উমলি ফুৰিবলৈ
যোৱাঁ যোৱাঁ হেৰা অজলা বোপাটি
অকলে ওমলা গৈ।
কিবা কোঁৱা তুমি এৰিলেনে তেওঁ
ফুল পখি মৰমৰ,
এৰিলেনে তেওঁ চিৰকাললৈ
এই শোভা বসন্তৰ।
অকলে ফুৰিম অকলে খেলিম
কোন আৰু লগ মোৰ,
নিজৰা কাষত হাবিৰ মাজত
ফুৰা চকা হ'ল ওৰ ।
হাঁয় ভাই তেনে জীৱন কালত
লগত থাকোঁতে তই
মৰম চেনেহ হেপাহ গুচাই
কিয়নো নিদিলো মই !
