এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
১২
তীৰ্থ-যাত্ৰী
(৬)
মায়াৰে মোহিত চেতনা জীৱ যাতনা
কত ভুগিছা হে
সেই শান্ত সৌম্য সুন্দৰ বিভু কিয় নভজ|
মিছাতে জনম নিয়ালা
দুদিনীয়৷ দেহ৷ সামাজিক যেন
চাওঁতে চাওঁতে ঢুকাব
ধুনীয়া শৰীৰ ৰূপৰ মাধুৰী
ছয়াময়৷ কৈ লুকাব
কৰ জীৱ তুমি কিয় আহিছিল৷
কোনে থ’লে ভাবি চোৱাঁহে
মায়াৰ বান্ধোন সোলোকাই থৈ
হৰি নাম গোঁৱা মুখেৰে।
মনৰ এন্ধাৰ পোহৰাই লৈ
থাকা জীৱ থাকা সুখেৰে
তেন্তে তত্ত্বজ্ঞান পাবা হিয়াত
তৰিবা সংসাৰ অচিৰে।
