এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে
কৃষ্ণ লীলাৰ গীত
(১)
হাবিৰে তলিতে ফুলিলে ফুলে ঐ
থাকে সুৰুযলৈ চাই
নিজৰে মনতে নিজে ৰঙে চৰাই
হিয়া ভৰি ভালে পায়
পছিমৰ মেঘতে বেলি বুৰে গ'লে
ফুলকে মাতোতা নাই
সুৰুযৰ ছবিটি হিয়াতে সাৱটি।
আপোন পাহৰি যায়।
(২)
যমুনাৰে বালি জোনাকত ৰূপালী
তাতে কেতেকীয়ে মাতে
বান্ধৱ ন'হলে জীৱ বাজে হব
অগনি জ্বলিব গাতে
ইকুলে সিকুলে সকলো শুদা ঐ
স্বৰগো নৰকো শূইন
বান্ধৰ পাৱতে দেহা মই সঁপিলে৷
তাতে হৈয়ে যামে লীন
