পৃষ্ঠা:তিৰুতাৰ আত্মদান কাব্য.djvu/১৮৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে


সংসাৰত আাজি যেন অকলসৰীয়া!!
   মহাৰাজ! সৰ্গদেও!
মাউৰা দুটী কোঁবৰ সাবতি বুকুত
তুমি সাজি যেনেকই ব্যাকুল শোকত
নলিন বিপিন আৰু হিৰণ কিৰণ
চাৰিটীক লই আমি তেনে সংসাৰত!!
ৰাণীৰ শোকত তুমি কান্দিছা বিনাই,
বিকল হিতেশ আজি পত্নী হেৰুৱাই!!

১৩

   আক, প্ৰিয়ে! প্ৰাণাধিকা!⸻⸻
হিতেশৰ জীৱণ সঙ্গিনি!⸻⸻
“ধৃতি যস্ত মিতা ৰতিশ্চুত্যা বিৰতং গেয়মৃৰ্ত্যুনিৰুৎসবঃ।
"গতমাভৰণ প্ৰয়োজনং পৰিশূন্যং শয়নীয় মধ্য মে॥
"গৃহিনী সচিবঃ সধীমিথঃ প্ৰিয় শিষ্যা ললিতে কলা বিধৌ।
কৰুণা বিমুখেন মৃত্যুনা হৰতা ত্বাং যদ কিং ন মে হৃতম॥
"বিভবেপি সতি ত্বয়া বিনা সখমেতাষদজস গন্যতাম।
অহৃতথ্য বিলোভনান্তৰৈমম সৰ্ব্বে বিষয়াস্তদা শ্ৰয়াঃ॥