পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/৯৮

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৫৬ জান-মালিনী আশা-কামনাৰ উন্নতিলৈ কাণ, | এবে যেনে তােৰৰ আছে; কিন্তু হায়! এনে ভেলেকীতে পবি, দুটি এটি বাজে সকলােটি লৰি, মাথোঁ নিজ নিজ কাচুটিহে ধবি, গলে শুদা হাতে পাছে! নগণি যে তাকো, হেৰ আকলন! কিয় দিনে ৰাতি কৰ ধন ধন’?- কিয় গেলাইছ কঠীয়াৰ কণ, এনে সােৰােপালি কৰি? নেজান নে তােৰ এই খেতি খন, অলপতে হায়! পবি যাব ছন; অপলতে তােৰ ভাগি ভিকাচন, যাবি দিহাদিহি লৰি? ৮। নৱ পামলই পবনোে তই, একো নােহাকই শদা হাতে গই, কঠীয়া নাে পাছে সিচি কেনেকই | বুবি পবমাৰ্থ ধান? এই ধনে-ধানে নাহিব তাে কাম; নহব যে তাত এই নামে নাম; দাবগৈহে যদি পাৰ সেই পাম, তেহে ৰ'ব তােৰ মান!