পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/৯৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ বৈধকৰণ কৰা হৈছে
জ্ঞান-মালিনী
৫৩
 

৫৫


কোনােৱে যদিহে তাৰেই এ-টি
 বালিহে বুটলি লয়,
দেখি সি চাপৰি,  পাৰিনে বুজিব–
 –হইছে নহৈছে ক্ষয়?

৫৬


তেনেকৈ তয়ােতাে,  বালিৰে নিচিনা
 ইমান সৰু যে হায়।
তাে-দৰে পৰাণি  হলাে বা নহ'লে,
 বিশ্বৰ একোকে নাই!

৫৭


তাে-দৰে জীৱটি আছ বা না’য়েই
 কোনে নাে কৰিছে কাণ?
পাহৰি কোনেও লেখতো নধৰে,
 এনুৱা এখুদু, প্রাণ!

৫৮


গতিকে মফিজ!   এৰি দে এৰি দে
 ই ‘মইমতালি' তােৰ,
নহলে নিশ্চয়  জগত-গিৰীয়ে
 তুলিব ইয়াৰ হােৰ !!

শ’ক ১৮১৭

১৫ ফাল্গুন।