পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/৮৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


জ্ঞান-মালিনী ৪৫ ১৫ হেজাৰৰ চালেও | এতিয়া আৰ, যে’ | নেপাওঁ তেনেটি সুখ; তেনেটি হাঁহিৰে আবৰ নেদেখো তৰাৰ শুৱনি মুখে! | ১৬ আহাহা! ভাবৱা, আকাশী ভাবটি এফেৰি পােৱাও হ'লে, তেনেকৈ ৰঙেৰে হাঁহিলি হেতেন, প্রত্যেক নিমিষে পলে। ১৭ তেনেকৈ বঙেৰে থাকিলি হেতেন, ভুমকা-ভুমকি কবি; টিলিপি টিলিপি নাচিলি হেতেন, আকাশী ভাবেৰে ভৰি। এই যে দেখিছোঁ তবাটিহতিক একণি একণি হেন, ঢিমিকি ঢিমিকি ঢিমিকি জলিছে, চাকৰি বনতি হেন। | ১৯ ফলঙি চকুবে, যিমান একোটি | দেখিছোঁ ইয়াৰ পৰা, সিমান সৰু, যে নহয় নহয় | গ্রহ ও নক্ষত্র তৰা। ,