পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/৮৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


জ্ঞান-মালিনী মৰণ’ ‘জীৱন- কত কি ভাবিলোঁ, | ভাবিলোঁ সংসাৰ-লীলা; থাউনি নেপাই একোকে পাছত হ'লোঁ মই তন্ধ শিলা। ইপিনে দেখিলোঁ— শুন্য আকাশত ওলালে অলেখ তৰা;- মিচিকি মিচিকি হাঁহিটি মাৰিয়ে, জোনালী কৰিলে, ধৰা। - দেখি সি তৰাৰ টাকি-ভালকি, উঠিলে ভাবৰ ঢউ; লাগিলে এনেহে সুৱদি সি যেন, মাণিকী-মধুৰী মউ। আববি-বিবৰি | চেলেপ, ভাবনা, এৰিদি পৰস্তে মই, তৰাৰ ভাবতে, উটিলোঁ বৰিলোঁ পাঙনি-লিগিৰী লই। ভাবিলোঁ মনত | তৰাটিহাতিয়ে টিপিয়াটিপি যে কবে, । পিৰঠি পছাৰি | স্বৰ্গৰ ফাললৈ আমাকে মাতিছে ঠাৰে।