পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/৭৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


জান-মালিনী (প) গাঁত বিলাকৰাে- অতি নামনিৰাে- তলে তলে, প্রতি পলে, লাগি ভম, ভম, পৰি ৰমৰম, জুই-কুণ্ড এটি জলে!! | (ফ) যেবে শেহান্তৰে অতি হেপাহেৰে, | কোনাে বাটৰুৱাটিয়ে, সেই ঘাটলই পানী খাবলই - গই, ভবি খনি দিয়ে, জানাে কেনে কৰি, নিমিষতে পৰি | জুই-কুণ্ড-ভিতৰত, জলি পৰি হায় তাতে মাৰ যায়, | ছাই ভস্ম এঙাৰত !! এই ঘাটতেই পৰে হঠাতেই | বাওঁ আলিটিবাে ওব; আৰ, সেই লগে, তােলে একে যােগে, ধনধপালিবাে হােৰ। | (ম) মিছা হতাহৰ আৰ, হেপাহৰ, | আশা, কামনাৰ হাট; দেখােতেহে চুটি, | দৰাচলে ইটি, কোটি যােজনৰ বাট !