পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/৬১

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


আনমালিনী ১১ আমােলা, মহৰি, অফিচ’ সামৰি বজাৰ-বেহানি লই, ঘৰলৈ উভতি আহিছে বাবুটি বিতত, বিচুতি হই। সন্ধিয়া লাগিছে, মেলানি মাগিছে, দিনেও বাতিলৈ চাই; ৰ'দালি নমালে, ৰান্ধনি সােমালে লৰায়াে পাতিছে হাই! ‘দীঘলী বজাৰে গৰাকী প্রজাৰে লাগিছে হেন্দোল দোপ; ভেকুলী, বাদল, দেখিই গধুলি বিচাৰি ফুৰিছে টোপ। পােহৰৰ ববিছে, আখাটি যৰিছে, বােৱাৰী জীয়াৰী হতে, কুটনি-বাছনি লাঙনি-পাচনি, কবিছে আপনামতে। লৰাই ধৰিছে, আমনি কবিছে, “থিতাতাে লাগে ঔ ভাত।”