পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/১০৯

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


জ্ঞান-মালিনী ৬৭ নেঠেলিবা,নেঠেলিবা, লােৱী মােকো কাষৰত! ২৮ কাবউ কৰিছাে মই, দুখনি ভবিত পৰি; নিছলা আতুৰ বলি, নিয়া মােকো ধৰি ধৰি। খন্তেকলৈ খেনি কবি, খন্তেকলৈ অপমান, কিয় ভাই! নাহকতে বিনাশিবা এটি প্রাণ। | ৩০ এতেকেহে, লগে-ভাগে, নিয়া নিয়া বাহ, ধৰি; কোনাে মতে, ময়াে যাতে । যাব পাবোঁ, মৰি-পৰি। ৩১ দেখো—অত কাকূতিতে নাহিলে যে কেও হায়! মানুহৰ পৰা তেন্তে, আশা আৰু নাই নাই।