পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/১১০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


৬৮ জ্ঞান-মালিনী ৩২ এবে তােমাকেহে খাটো হে প্রভু! দয়াময়!' আজি মহা বিপদত, বিতত-বিচুতি মই; কেৱে নেতাৰিলে মােক - নেলাগিলে কাবাে বেথা; তুমিয়েহে তৰােৱাঁহি, ভাঙ্গি এই মহা লেঠা; ৩৪। অগতিৰ গতি তুমি, অনাথৰ নাথ শুনাে; তেন্তে ই বিলই যােব, | চাই আছাঁ কেনেকৈ নন: কণা অধমব ফালে, কৃপা-চকু মেলি চাই, তাবাহি, হে দয়াময়! বসাতলে গলো হায় !!! শক ১৮১৭ ৪ ব'হাগ।