পৃষ্ঠা:জ্ঞান-মালিনী.djvu/১০৫

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


জ্ঞান-মালিনী এষাৰি আয়ৈ দেহি। আৰ, এটি হমনিয়া; ১০ —ইয়াৰ উপৰি, আৰ, একোকে নেলাগে মােক; ইয়াকে পালেই, মােৰ; গুচি যাব যত শােক। | ১১ আমনি নকৰোঁ আৰ, কাকো ক'তত, হে ভাই! আহাঁ-আহাঁ!—ঘুৰি আহি, নিয়া মােকো আগুৱাই। ১২ আগে আগে তােমালােক, পিছে পিছে ময়াে যাওঁ; তয পােহৰৰে যেন | এচেৰেঙা ময়াে পাওঁ। ১৩। নহলে মৰিম মই, | আলাই-আথানি হই; কেনিবাদি এম্পাবত। খালে বামে পৰি অই।