পৃষ্ঠা:ছুটিয়া বুৰঞ্জী.djvu/১০

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


তদুপৰি এই কিনেই এয়াদশ বছৰব হত প্ৰথমেই অসমীয়া ভাষাত অমৰ চুতীয়া ভাই, সকলৰ পুৰ্ব্ব গৌৰব পৰিপূৰ্ণ ৰন্ত প্ৰকাশ “বি অসমীয়। ৰাইজক .জ ইছে। কে আমাৰ চুৰ। তিটো অগৰ নেই ক্ষত্ৰিয় ৰজা ভ* কৰে বংশধৰ। এই পিলাৰ উপৰি ও একালত এই গেল ঘিটিত হাকিমি, হাৰু তাৰ পিছত ৰিছ , চন্টত কম কৰ। তবে অনেক বৃদ্ধই মোক জানে চিনে, সেই বাবেত্ত বোধ কৰাে মেক আপোনাৰ এই অজিৰ সভাৰ সভাপতি পাতি মোক মেৰ এই পুৰনি চি: কি ঠাইলৈ ম|তি অনিছে। মোক এই শ্ৰদ্ধা দেৱাই নিমন্ত্ৰণ কৰি অনাৰ বাবে মই আপোনা লােকক অন্তৰেৰ সৈতে ধন্যবাদ দিলে। সভা সমিতীৰ সভাপতি হলে গুপৰ ৰীতি অনুসৰি এখন ভাল ৰচনা পাঠ কৰিব লাগে বা এটা সাৰ ৱা বক্তৃতা দিব লাগে। আপােনালােকৰ অনে কেই হয়তো মােৰ পৰা ভাল ৰচনা এথান বক্ততা এট। পাবলৈ আশা কৰিছে, কিন্তু সেই বিষয়ে মই এই দিতে কই থও সে আপোনালোক কিজানি নিৰাশ হব ইৰ কাল হৈছে মই দয়েটা বিষয়তে অপাগ। মােৰ সেটেইটো কৰ্ম জীৱন ৰজাঘৰীয়। কাম কৰোতে পল। যদিও আনৰ বক্তৃতা ধেন শুনিলাে।