পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/৩৭

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চিন্তা-তৰঙ্গ ধনেৰেই লয় নি আনৰ মাটি বাৰী নাতিনী ঢ়িৰে সুদ ধৰি দিন দিন, আৰু তাৰ বাবে ধৰে কেউফালে কৰ, প্রজাৰ শৰীৰ তাতে হয় দিনৌ ক্ষীণ। যি জাতিৰ দেশ হয় বৈশ্যেৰে ভৰা কোনােবা দেশ সৌভাগ্যশালী সি দেখিলে, পােনতে যায় তালৈ বেপাৰৰ কাৰণে। পিছে তাক হাত কৰি ৰাজ্যখন গিলে। খােজ পৰ ৰাজ্য বৈশ্যে বাণিজ্য কাৰণ | নিজক পৃথিবীত কৰিবলৈ হে ধনী, দেখায় দয়া স্নেহ সি অন্তৰত আন । দয়া ধৰ্মৰ কথা বৈশ্যে নাচায় যে মনি। পৃথিবীত এতিয়া বৈশ্য ৰাজত্ব হেতু ঈশ্বৰৰ সিংহাসন সােণে ললে কাঢ়ি পিঠি দিলে ঈশ্বৰলৈ পৃথিবীৰ লােকে পাপ ভাৰ পৃথিবীত দিনে গল বাঢ়ি। শ্রীকৃষ্ণ, বৌদ্ধ, ঈশা আৰু হজৰত | বর্তমান পৃথিবীয়ে কাকো যে নামানে আৰু ঋষি মুনি আদি পীৰ-পপগম্বৰ ধনবলে অহঙ্কাৰী হইছে নাজানে।