পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/৩৩

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চিন্তা-তৰঙ্গ হেৰুৱালে স্বাধীনতা কেৱল বামুণে আপােন পেটীয়া আৰু স্বার্থপৰ হৈ উদাৰ ঋষিৰ দৰে নিবিলাই শিক্ষা। স্বৰগৰ তল চাবি নিজ হাতত লৈ। ৰূপ, সােণ দক্ষিণা নিদিলেই কদাপি। বামুণে নােখােল আহি স্বৰ্গৰ দুৱাৰ, এনে অধম আহি বাবে মানুহৰ ভাৰত পৰাধীন হােৱাটো অতি সাৰ । কেনে ব্রাহ্মণ পূর্বে আছিল ভাৰতত ভাৰতৰ স্বাধীনতা যিদিনা আছিল, দেখা নৈমিষাৰণ্য শিক্ষা দীক্ষা ঠাই হিন্দুৰ মুনিয়ে যত জ্ঞান চৰ্চিছিল। বদৰিকাশ্ৰম আৰু এনেহে আছিল ভাৰতবৰ্ষৰ অ ত ওখ শিক্ষা ঠাই, ভাবিছিল তাত বহি সদা আৰ্য ঋষি সাম্রাজ্যক কেনে কৰি মুখেৰে চলায় । ইবিলাক পঢ়াশালিত অকল আয্যক শিক্ষা যে দিছিল কথা এনেটি নহয়, অনাৰ্য আৰ্য তাত নাছিল একো ভেদ জাত যােৱা প্ৰথাৰো নাছিল একো ভয়।