পৃষ্ঠা:চিন্তা-তৰঙ্গ.djvu/৩৪

ৱিকিউৎসৰ পৰা
Jump to navigation Jump to search
এই পৃষ্ঠাটোৰ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই


চিন্তা-তৰঙ্গ নৈমিষ অৰণ্য আদি বদৰি আশ্রম মহষি সকলে যে পতা শিক্ষালয় বামুণ শূদিৰ তাত নাছিল প্রভেদ। জ্ঞানৰ গুণত শূদিৰ বামুণ হয়। জাতি নহয় বামুণ উপাধি গুণৰ যাৰ আছে গুণ তাকেহে কয় বামুণ, তাক ধৰিবলৈ লাগে অনেক সাধনা, বামুণ নহয় জাত মাত্র স্বত্ব গুণ। এনে গুণ নথকায়াে আজি হয় বামুণ, ধৰ্মৰ দোকান কেৱল পতাৰ কাৰণ, ই কাৰণে ভাৰতে হেৰালে স্বাধীনতা। ইয়াকো শিক্ষিত লােকে কৰে সমর্থন। সেই বদৰি নৈমিষাৰণ্য শ্মশ্ৰমত ব্যাস, বশিষ্ঠ, গৌতম আদি ঋষি যত, কৰিছিল চিন্তা নানা জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ বিষয় সর্বদা অতিশয় উৎসাহত। পাতি বিদ্যালয় যত আশ্রমবিলাক, নগৰ, গাওঁ, অৰণ্য আদি নানা ঠাই, সাধাৰণ শিক্ষা নানা আছিল বিস্তাৰ ব্যাধাে * বামুণ হ’ল ব্ৰহ্মজ্ঞান পাই।

  • ধৰ্ম্মব্যাধ—মহাভাৰত শান্তি পর্ব।